Rozwój języka angielskiego i jego wpływ na kulturę światową
Dynastię, która doprowadziła do największego rozkwitu państwa i języka angielskiego, byli Tudorowie. Poszczególni jej członkowie są tak charakterystyczni, że nadal potrafią inspirować i ciekawić. Henryk VIII znany był z wielokrotnych rozwodów (był żonaty sześć razy), ścięcia drugiej żony i zerwaniem z kościołem rzymskokatolickim (założył własny, którego został najwyższym zwierzchnikiem). Jego córki również zasłynęły – Maria z krwawych pogromów i rzezi, a także współpracy z Oliwerem Cromwellem. Proceder ścinania głów tak się utrwalił w angielskim prawie, że Marię również pozbawiono głowy. Z pewnością najsłynniejszym władcą-Tudorem była Elżbieta I, która sprawiła, że Anglia stała się potęgą na morzach i oceanach. Nie chcąc dzielić się władzą, nie wyszła za mąż i nazwana została „królową-dziewicą”. Władcy ci dali Anglii silne podstawy do supremacji zarówno na kontynencie europejskim, jak i na morzu. Doprowadzili do tego, że język angielski rozpowszechnił się po świecie, a powoli zaczął w nim dominować. Czasy panowania Tudorów to także czasy poetów i filozofów. Wtedy Tomasz Morus stworzył swoją wizję utopii, a William Szekspir napisał uniwersalne dramaty. Co ciekawe, niektórzy uczeni nadal uważają postać artysty za fikcyjną. Wszystkie tragedie, komedie i sonety miała napisać sama Elżbieta I. Jak było naprawdę, trudno ocenić. Nie da się jednak zbagatelizować wpływu, jaki wywarła angielska myśl na rozwój światowej kultury i nauki. Szekspir do dziś uważany jest nie tylko, za jednego z najważniejszych dramaturgów wszech czasów (już nawet nie jako angielski, ale światowy artysta), a nieznajomość tematów jego sztuk może spowodować, że nie rozpoznamy podstawowych tematów filmów, książek czy obrazów bogato czerpiących ze spuścizny dramaturga.